به ابراهيم نبى مىفرمايد : ( وَأَذِّن فِي النَّاسِ بِالْحَجِّ ) ، و بدين سان شخص محرم هنگام بستن احرام خدا را لبّيك مىگويد : « لَبَّيكَ اللَّهُمَّ لَبَّيكَ » . گفتن اين جمله نيز از شرايط احرام است . خداوند مىفرمايد : ( الْحَجُّ أَشْهُرٌ مَعْلُومَاتٌ فَمَن فَرَضَ فِيهِنَّ الْحَجِّ . . . ) « 1 » . « حجّ در ماه‌هاى معيّنى است ، هر كه در آن ماهها اين فريضه را ادا كند . . . » 2 - شخص مُحْرِم بايد چهار چيز اساسى را ترك گويد : الف - جماع [ الرَّفَث ] و آن عبارت است از همبستر شدن با زنان . شرع مقدّمات اين كار را نيز حرام دانسته كه عبارتند از عقد ، شهادت دادن بر عقد ، نگاه كردن به زنان از روى شهوت ، لمس زنان و آنچه نظير جماع باشد همچون استمناء ، منظور دورى جستن از شهوت جنسى در همهء ابعاد آن است . ب - گناه [ الْفُسُوق ] ميهمانان خدا در لحظاتى روحانى به سر مىبرند به دور از وابستگى به قوميّت و زمين ، پس فخر فروشى و برترى جويى به هر وسيله‌اى بر ايشان حرام است :

--> ( 1 ) - سورهء بقره ، آيهء 197 .